Wie zijn we

We zijn christenen van verschillende kerkelijke achtergrond, en we houden van God, mensen en de Bijbel.

Donna Peña (Amsterdam) 

Ik ben half Nederlands / half Arubaans en ben opgegroeid in een niet christelijk gezin. Voor mijn bekering was ik homoseksueel, had kortdurende relaties en leidde ik een vrijgevochten bestaan. Na mijn radicale bekering zijn ik en mijn zendingspartner naar Zuid-Afrika gegaan om zendingswerk te doen. Ondanks dat God mij meteen na mijn bekering door Zijn Geest duidelijk maakte dat Hij niet wilde dat ik mijn homoseksuele gevoelens zou praktiseren, en ik gehoorzaamde, bleef ik mij aangetrokken voelen tot vrouwen in mijn hart.

Na terugkeer van het zendingsveld heeft God mij in een jarenlang proces geleerd mijn identiteit niet te definiëren op grond van mijn seksualiteit, maar op grond van het feit dat ik Zijn kind ben. Uiteindelijk heeft Hij zelfs een ommekeer in mijn hart teweeg gebracht en voel ik mij tegenwoordig meer aangetrokken tot mannen. Maar bovenal heb ik een passie voor mijn Heer Jezus! Ik ben single, leef celibatair en ben woonachtig in Amsterdam. Ik studeer theologie, ben pastoraal counselor, heb o.a. jongeren met SSA (Same Sex Attraction) gecounseld en heb een passie om anderen te helpen, in het bijzonder jonge mensen.

Keesjan de Kruijf (Dirksland)

Vanaf mijn tienerjaren was ik mij bewust dat ik anders was, dat ik niet op meisjes viel maar op jongens. Hier had ik niet voor gekozen en ik wilde geen homoseksuele gevoelens. Toch nam God, na veel gebed, deze gevoelens niet weg.

Ik heb mijn leven aan de Heer Jezus toegewijd en heb o.a. 11 jaar hulp verleend aan mensen met verslaving op Bonaire. Ik woon nu in Dirksland, Goerree-Overflakkee. In de video ‘Keesjan vertelt’ vertel ik je meer over mijn leven, mijn passie voor Jezus en voor mensen.

Gert Lemkes (Gouda)

In mijn eerste tienerjaren merkte ik dat ik biseksueel was. Terugkijkend heb ik me toen – geheel onbewust – voorgenomen het homoseksuele deel ‘mee te nemen mijn graf in’. Het kwam tot mijn 26e jaar überhaupt nooit in me op het met iemand te delen, maar op die leeftijd heb ik het aan mijn vrouw verteld. Gaandeweg heb ik het met een beperkt aantal mensen – waaronder onze vier geweldige zonen – gedeeld, en daarna ben ik er in 2018 mee in de openheid gekomen. Mijn heteroseksuele kant was toen inmiddels zo goed als verdwenen. Ik heb in mijn leven veel last gehad van psychische 

problemen zoals depressies en stemmingswisselingen. Dat was soms heel moeilijk voor mijn gezin. In 2011 belandde ik na een zelfmoordpoging op de intensive care. Ik gaf mijn leven kort daarop opnieuw over aan Jezus – wat de gevolgen verder ook mochten zijn. Nu volg ik Hem en dat is schitterend, maar soms ervaar ik het ook als erg zwaar; naar ik van Jezus begrijp hoort lijden er volop bij. Ons huwelijk heeft helaas geen stand gehouden. Ik ga nu zonder partner door het leven. Als ik mijn leven een cijfer moest geven dan zou ik twijfelen tussen een 2 en een 9,5. Per saldo is de navolging van Jezus Christus ontzettend de moeite waard! En het komt Hem ook toe dat wij Hem volgen!

Philip Nunn (Eindhoven):

Ik ben half Nederlands / half Brits. Mijn opleiding en werk waren wiskunde en statistiek maar mijn passie is Jezus te volgen, Gods Woord te bestuderen en toe te passen op ons dagelijks leven. Samen met mijn vrouw, Anneke, hebben we ons in Colombia 15 jaar beziggehouden met evangelisatie en pastoraal werk, bijbelonderwijs en het stichten van christelijke gemeentes. Vanaf 2007 wonen we met onze 4 kinderen in Nederland.

Gedurende de laatste 10 jaar heb ik een groeiende zorg en bewogenheid voor christenen die homogevoelens hebben, en recent ook voor mensen die genderdysforie ervaren. Heeft God in de Bijbel ons hier ook licht op gegeven? In 2010 is mijn boek: ‘Homoseksualiteit – Bijbels-pastorale overwegingen in de 21ste eeuw’ uitgegeven. Op dit moment dien ik als een van zes oudsten in een groeiende christelijke gemeente in Eindhoven.

Geert-Jan van der Molen (De Bilt):

Al van jongst af aan ervaar ik een groot verlangen naar verbinding met anderen. Door een disfunctionele, onveilige opvoeding en mijn beeldvorming van een ‘straffende god’, ontwikkelde ik een duistere en eenzame seksuele kijk op mijzelf en anderen. Voorwaardelijke liefde was het grote thema in mijn jonge jaren. ‘Ik ben niet goed genoeg, mijn fouten zijn onvergeeflijk en ik ben ongewenst.’ Dit geloof resulteerde in verslaving, diepe gevoelens van schuld en schaamte, sociaal isolement en een toekomstbeeld zonder hoop.

Rond mijn 20ste kwam God mijn woonkamer in Groningen binnen, en spoelde mijn geloof in voorwaardelijke liefde weg. Hij stortte een fundamenteel besef van Zijn onvoorwaardelijke liefde als Vader in mijn diepste zijn. Ik ontving van God een nieuwe identiteit van ‘zoon van de Vader’.

Daarna volgende een lange periode waarin ik probeerde vast te houden aan de overlevingsmechanismen die ik opgebouwd had en mij hielpen te kunnen omgaan met de liefdeloosheid in mijn jeugd. Jarenlang heb ik geprobeerd mijn homoseksuele identiteit samen met mijn identiteit als Zijn zoon vast te houden. Mijn homoseksuele identiteit gaf ik o.a. vorm in de gayscene van Utrecht en Amsterdam, maar ook door relaties met mannen. Ik bleef proberen het gemis van mijn vaderloze jeugd te vullen met andere mannen in plaats van te vertrouwen op Gods onveranderlijke genade en trouw voor mij.

Sinds anderhalf jaar ben ik die homoseksuele identiteit aan het loslaten en leer ik steeds meer vertrouwen op Gods trouw. Op wat Hij zegt wie ik ben en Zijn plan voor mijn hele leven. Dat ik geen vervulling vind in mijn zelfgecreëerde identiteit, maar zal leven vanuit zoonschap. Dat is de ware identiteit waarop echte verbinding met God, mijzelf en anderen kan plaatsvinden.